تو کتابی که می خوندم برای یک دیزاین خوب و بدرد بخور ۵ ملاک ذکر کرده بود. این مطلب تحت عنوان sustainable product اومده بود.
اول قابلیت بازیافت: هر تولید یا محصول باید از جزئی از چرخه طبیعی مواد باشه که پس از عمر مفید و از بین رفتن تجزیه بشه و به طبیعت برگرده و یا اینکه جزئی از چرخه ساخته دست بشر باشه به شرط اون که بشه اون رو بازیافت کرد. مثلا صندلی emeco hudson که طراحی شده استارکه. ۸۵ درصدش از آلمینیوم قابل بازیافت ساخته شده.
دوم استفاده از انرژه های تجدید پذیر: انرژی استفاده شده در تولید و فراوری موادی که محصول از اون ساخته میشه باید قابل تجدید باشه ویابه قولی در جهت سلامت و پایداری محیط زیست باشه. مثلا انرژه خورشیدی. صندل یهای تولیدی David Colwell از منابع انرژی تجدید شدنی برای فراوری مواد استفاده میکنن.
سوم کارآمدی: بالا رفتن کارایی و راندمان در زمینه مصرف انرژی و مواد به معنی تخریب کمتر محیط زیسه. در محصولاتی که اکنون تولید میشن میتونیم تا ۹۰ درصد از متریال اونها رو کمتر کرد مثل صندل یهای بادی airsoft ....
