برگرفته از كتاب زندگي من پيام من است
هستند كساني كه در سر و صداي دائم به سر مي برند. در نمايشگاه، رستوران يا معبد در پراشانتي نيلايام. آنها زبانهاي خود را بي وقفه حركت مي دهند و باز نمي ايستند. آنها در راه خدا خيلي پيش نخواهند رفت.
قبل از صحبت كردن بينديشيد: آيا گفتن چيزي ضروري است؟ آيا واقعيت دارد؟ آيا مهربان است؟ آيا كسي را نخواهد رنجاند؟ آيا از سكوت بهتر است؟
سكوت ارتباطي با تصميم فرد ندارد و همواره وجود دارد. سكوت جريان بي پايان خداي خالص به سمت شما در دنيا است.
بدانيد كه من همواره با شمايم و مشوق و راهنماي شما هستم. همواره در آن حضور دائم زندگي كنيد.
قلب خود را معبد آرامش كنيد.
در خدا زندگي كنيد و مشوق ديگران باشيد كه در خدا زندگي كنند.
صبر تنها نيرويي است كه انسان بدان نياز دارد.
سكوت كلام سالك معنوي است.
عشق پاداشي نمي جويد. عشق پاداش خود است.
خداوند به شما زمان، فضا، قلب، هوا، انديشه، مهارت، فرصت و اقبال عطا فرموده است. چرا بايد احساس كنيد كه خود كننده كار هستيد.
كسي نمي تواند درباره ديگران قضاوت كند چراكه وقتي درباره ديگران قضاوت كنيد خود محكوم خواهيد شد.
هيچ موجود زنده اي بدون جرقه عشق وجود ندارد. حتي يك انسان ديوانه چيزي يا كسي را دوست مي دارد.
همه را تحمل كنيد و كاري نكنيد همه را بشنويدِِِِ و چيزي نگوييد همه را تقديم كنيد و چيزي نستانيد به همه خدمت كنيد و هيچ باشيد.
تا موقعي كه ندانيم كه الوهيت در همه هست نمي توانيم انسان باشيم، پس چگونه خواهيم توانست الهي باشيم؟
همواره كمك كنيد و هرگز أزار نرسانيد.
تنها با ترس از گناه مي توانيد أرامش و عدم خشونت را احساس كنيد.
عادت به ياد داشتن خدا را با هر دم نفس خود پرورش دهيد. تنها آنگاه است كه قادر خواهيد بود به هنگام آخرين نفس به ياد او باشيد.
شما بايد سر شانكارا، دل بودا و دستان جاناكا را داشته باشيد.
ارزشهاي انساني: حقيقت، درستكاري يا تقوا، صلح و آرامش، عشق و عدم خشونت.
شما به دنيا آمده ايد كه بميريد، به عبارت ديگر كه نفس خود را بكشيد. همه اين خواندنها، تلاشها، تمرينات معنوي و تعاليم به خاطر أنست كه آئينه اي جلو روي شما باشد تا خود را در آن ببينيد.
