برگرفته از كتاب زندگي من پيام من است
هستند كساني كه در سر و صداي دائم به سر مي برند. در نمايشگاه، رستوران يا معبد در پراشانتي نيلايام. آنها زبانهاي خود را بي وقفه حركت مي دهند و باز نمي ايستند. آنها در راه خدا خيلي پيش نخواهند رفت.
قبل از صحبت كردن بينديشيد: آيا گفتن چيزي ضروري است؟ آيا واقعيت دارد؟ آيا مهربان است؟ آيا كسي را نخواهد رنجاند؟ آيا از سكوت بهتر است؟
سكوت ارتباطي با تصميم فرد ندارد و همواره وجود دارد. سكوت جريان بي پايان خداي خالص به سمت شما در دنيا است.
بدانيد كه من همواره با شمايم و مشوق و راهنماي شما هستم. همواره در آن حضور دائم زندگي كنيد.
قلب خود را معبد آرامش كنيد.
در خدا زندگي كنيد و مشوق ديگران باشيد كه در خدا زندگي كنند.
صبر تنها نيرويي است كه انسان بدان نياز دارد.
سكوت كلام سالك معنوي است.
عشق پاداشي نمي جويد. عشق پاداش خود است.
خداوند به شما زمان، فضا، قلب، هوا، انديشه، مهارت، فرصت و اقبال عطا فرموده است. چرا بايد احساس كنيد كه خود كننده كار هستيد....
